Որոնում

307

1. Քայլում էի տխուր անապատի մեջ,
Ծարավն էր տանջում անվերջ ու անվերջ,
Ձեռքերս պարզածանուժ ու լացով
Խնդրեցի<<Աստվածկյանք տուր Քո ջրով>>։

Աղբյուր բացվեցջուրը խմեցի,
Կյանք ստացա, աչքերս բացվեցին,
Տեսա Հիսուսին՝ ժպիտը դեմքին,
Կորած գառն էր տանում Իր ուսին։

2. Ձեռքիցս բռնածանապատն անցանք,
Ներեց Հիսուսս չարությունհանցանք:
Արցունքն աչքերիսոտքերին փարված`
Գոչեցի լացով՝ Հիսուսիմ Աստված։

3. Հիսուսն էր գնումես էլ՝ ետևից,
Նա ինձ փրկել էր չոր անապատից,
Գնում էի Նրա լույս ճանապարհով
Ու ինձ զգում էի հարուստապահով։

4. Ու խոսեց Տերս<<Ես եմ լույս-կյանքը,
Ճշմարտությունն ու ճանապարհը։
Խաղաղություն Ես գառներիս կտամ,
Շատ շուտով նրանց ետևից կգամ>>։