Որոնում

330

1. Ունայնություն է աշխարհը այս սին,
Ոչ ոք երբեք չէր ասել այդ մասին,

Օրերը գալիս, անցնում էին զուր,
Երկրում ապրում էի խաբված ու անհույս։

Իմ հոգին ծախված
Ու դատապարտված
Աշխարհի կողմից եղել էր խաբված:

2. Զղջման արցունքով ելա Գողգոթա,
Հիսուսին տեսա ու ծունկի եկա,
Աշխարհը՝ ունայն, երկինքն է հույսս.
 Գնեց իր արյամբ ինձ Տեր Հիսուսը։

Հոգիս երկնային
Երկինք կգնա,
Մարմինս հող է, հողին կդառնա։

3. Երկնքի դուռն է բացել իմ Տերը,
Այնտեղ են մտնում Տիրոջ սուրբերը,
Հրաման կգա շուտով երկնքից,
Հրավեր ունեմ իմ Տեր Հիսուսից ։

Հոգիս երկնային
Երկինք կգնա,
Մարմինս հող է, հողին կդառնա։

4. Աշխարհ դու անզոր, Տերս քեզ հաղթեց,
Սև ճիրաններից հոգիս ազատեց,
Մարդիկ, դուք բացեք ձեր քար սրտերը,
Փշրված սիրտ է սիրում մեր Տերը։

Հոգիս երկնային
Երկինք կգնա,
Մարմինս հող է, հողին կդառնա։